Stackable chips, bekend van merken zoals Pringles, hebben een herkenbare vorm: dun, perfect gelijk en netjes stapelbaar in een koker of bakje. Maar achter deze ogenschijnlijk simpele snack schuilt een verrassend efficiënt en duurzaam productieproces. In tegenstelling tot traditionele chips worden stackable chips namelijk gemaakt van de gehele aardappel en/of restanten daarvan die eerst worden verwerkt tot puree en daarna wordt vermalen tot poeder. Een proces dat het mogelijk maakt het grootste deel van de aardappel te benutten.
Van reststuk tot perfecte chip: het duurzame proces achter stackable chips
Van aardappel tot aardappelpuree
Het proces begint natuurlijk bij de aardappel. In de voedselverwerkende industrie worden niet alleen perfecte aardappelen gebruikt, maar ook kleinere exemplaren en reststukken die ontstaan bij het snijden van aardappelen voor andere producten, zoals friet.
Deze kleine stukjes, ook wel nubbins en slivers genoemd, zijn vaak te klein of te onregelmatig om als friet of schijfje te verkopen. Toch bevatten ze nog steeds dezelfde hoogwaardige aardappelgrondstof. In plaats van deze reststukken te verspillen, worden ze verzameld en verwerkt tot aardappelpuree.
Van puree naar vlokken en poeder
In de volgende stap naar stackable chips wordt de aardappelpuree verder verwerkt tot aardappelvlokken. Dit gebeurt door de puree te drogen op een drumdroger. Daarbij ontstaat een dunne aardappel laag die vervolgens wordt verkleind tot vlokken. Deze vlokken kunnen daarna nog verder worden vermalen tot aardappelpoeder.
Dat poeder vormt de basis voor het deeg waarmee stackable chips worden gemaakt. Door aardappelpoeder te mengen met water en andere ingrediënten ontstaat een homogeen deeg dat zeer goed te vormen is.
De vorm van stackable chips
Wat stackable chips natuurlijk meteen herkenbaar maakt, is de vorm. Die ontstaat doordat het deeg eerst wordt uitgerold tot een dunne laag en daarna in de karakteristieke vorm wordt gestanst.
Dankzij deze vorm kunnen de chips efficiënt worden gefrituurd én netjes op elkaar worden gestapeld in de kokers en bakjes die we allemaal kennen. Dat zorgt niet alleen voor een herkenbaar product, maar ook voor efficiënter transport en minder breuk tijdens opslag en vervoer.
Slim omgaan met by-product
Het productieproces van stackable chips laat mooi zien hoe by-products kunnen veranderen in waardevolle grondstoffen. Wat ooit een reststroom was van kleine aardappelen of snijresten, wordt nu een belangrijk ingrediënt voor een eindproduct.
Tegenwoordig krijgen niet alleen nubbins en slivers een nieuwe rol in het productieproces. Ook andere delen van de aardappel die vroeger als ‘afval’ werden gezien, worden steeds vaker benut. Zo kan het water dat vrijkomt uit aardappelen worden opgevangen en opnieuw worden gebruikt in het productieproces. Aardappelschillen kunnen bijvoorbeeld worden ingezet voor veevoer, vezelproducten of andere industriële toepassingen.
Bedrijven zoals Tummers Food Processing Solutions ontwikkelen installaties die deze reststromen efficiënt kunnen scheiden, verwerken en hergebruiken. Door water uit aardappelstromen terug te winnen of schillen te verwerken tot nieuwe grondstoffen, wordt aardappelverwerking steeds circulairder.
Duurzaam en efficiënt
Het produceren van stackable chips laat goed zien hoe moderne voedselverwerking werkt: efficiënt, innovatief en steeds duurzamer. Door vrijwel alle onderdelen van de aardappel te benutten en reststromen opnieuw in te zetten, wordt verspilling geminimaliseerd en stijgt de waarde van het hele productieproces. Ook de restwarmte van de energie die wordt ingevoerd bij het voorafgaande vlokkenproces kan worden teruggewonnen om weer deels in eigen energie voorzien en deels in dat van andere processen.
Zo kan een reststuk aardappel uiteindelijk veranderen in een voorgevormde chip in een koker — een mooi voorbeeld van hoe een by-product kan uitgroeien tot een A-product.
